Update Juni 2015

De afgelopen maanden is er weer van alles gebeurd. Ik mocht de EBK 2015 bijwonen en daar voor Brass Info wat over schrijven en ter plekke besloten dat live-verslaggeving ook wel leuk was. Daarnaast is er weer veel muziek geschreven en de Dutch Open zat eraan te komen.

De programmaboeken zijn klaar en alles staat op de rit om aankomende zaterdag 13 juni de eerste Dutch Open tot een succes te maken. Zo een wedstrijd organiseren is veel werk en als je mensen er over hoort praten dan denk je wel eens: “heb je wel door wat daar voor een werk inzit?” Ik klaag er niet over, maar soms mogen bands wel eens stilstaan bij het feit dat de organiserende partij voor een vrijwilligersbijdrage iets leuks voor ze probeert neer te zetten.

In ieder geval gaan we zaterdag mooie programma’s horen. Wat ik persoonlijk leuk vind is dat mensen zoals Stan Nieuwenhuis, Christian Overhead en Thom Zigterman opgenomen worden in de programmering. Jonge componisten die gespeeld worden, dat is mooi en levert een nieuw geluid op dat we misschien nog niet kennen. Wat wel opvallend is, dat het vaak om openingswerken gaat. Het openingswerk is een veilig medium moet je maar denken. Ben benieuwd wanneer het eerste Overhead, of misschien wel Kroon, grote werk op de planken staat tijdens evenement als dit.

De EBK 2015 was een belevenis op zich. Twee dagen geweldige bands en muziek beluisteren is een voorrecht. Het live-commentaar geven was wel even spannend en vooral de vrijdag ging dat nog nergens over. Fouten opsommen is natuurlijk niet moeilijk, maar dat ene goede punt eruit halen dat de ene band van de andere onderscheid is lastiger. Zaterdag ben ik er wat vrijer mee omgegaan, vooral omdat er dan ook genoeg te vertellen is over de nieuwe stukken natuurlijk.

Een hoogtepunt voor mezelf was het doornemen van Inferno met Oliver Waespi. Vanaf de eerste maat vlogen de tips en de meningen over tafel. Enig voorzingen van mijn kant overtuigde één van mijn voorbeelden als componist ervan dat ik goed doorhad wat ik opschreef. Op aanraden van hem heb ik wel een aantal delen veranderd. Niet omdat het fout was,  maar omdat het zo zonde was dat dat mooie melodietje alweer klaar was. Waar jezelf niet bij stilstaat, en wat de Zwitser goed kon verwoorden, is dat je als componist tijdens het componeren in de zaal moet gaan zitten van een uitvoering van je stuk. Logisch, toch? Ja maar dat moet je al doen voordat je het stuk afheb: in je hoofd jezelf verplaatsen in de luisteraar en je afvragen wat je zou denken als je in de zaal zou zitten terwijl je je eigen stuk hoort. Mis je dingen, is het te druk, is het jammer dat het al afgelopen is en vooral luisteren of de muziek logisch ontstaat? Dat soort vragen. Veel geleerd in een weekend om het zo maar te zeggen.

Op compositiegebied is er dus veel gebeurd met Inferno. Soaring the Sky is inmiddels gespeeld door Soli Brass en dan kom je erachter dat makkelijke muziek eigenlijk niet bestaat. Gelukkig gaan we een nieuwe opname maken en wordt het tijdens de Alan Withington Conductor’s Summer School nog een keer gespeeld. De meeste stukken in de vorige update zijn wat verder uitgewerkt. Houd www.towereditions.com in de gaten voor nieuwe werken!